30 . Yaş...

03/02/2013 itibariyle 30.yaşıma girmiş bulunmaktayım..

Hep korkardım halbuki 30'lu yaşlardan...Çok büyük gelirdi gözüme..Yaşlanmanın göstergesi işte var mıydı ötesi..

26,27 ,28 de hep böyle hissettim..

"20'li.."kelimesini bir daha kullanamayacak olmak ne kadar üzücüydü benim için..

03/02/2013 geldi..

Artık 30 yaşındayım..Korkularım gitti ..

Ne çabuk kabullendim...

"Anne"olmak mı  acaba kabullenmeyi sağlayan?

Önceden bukadar taktığım bir konu,ne çabuk "olabilir"statüsüne geçti zihnimde..

Demek ki böyle oluyor..

Anladım ki ben 40'lı yaşlara gelince de böyle hissedeceğim..

İnsan geçen zamanı,yaşlanmayı kondurmuyor kendisine,yakıştırmıyor...

Haluk Bilginer'in "7 Şekspir Müzikali"'nde yaşlılığı canlandırışı öyle etkilemişti ki beni,oyun çıkışında eşime "Yaşlanmadan ölmek istediğimi"söylemiştim..


Sanırım onun da etkisiyle geçen zamana inat hep genç hissedeceğim kendimi..

Bu doğum günümü 4 farklı şekilde, 4 farklı  pasta ile  kutlama şansına sahip oldum :)

Benim doğum günüm olduğunaa göre  tüm dilekler bana gelsin...

Kendime sağlık,mutluluk,huzur , kısaca maddi & manevi bereket ve güzelliklerle dolu muhteşem bir yıl diliyorum..

Sevgililer günüüüü!

Herkese Merhaba;

Dünün 14 Şubat olması itibariyle birçok blogda " Sevgililer Günü" postu vardı;kimi bugünü çok manasız bulurken ,kimi ise hoşlandığını belirtiyor..

İş çıkışı serviste bugünle alakalı ne hissettiğimi düşünürken,kutlanması gerektiğine karar verdim."Sevgi bir gün değil hergün yaşanır"klişelerine -eğer hergünü bu şekilde özel yaşamıyor,sevdiğinizi söylemiyor,herhangi bir özellik katmıyorsanız-katılmıyorum..

Hayat zaten monoton...Günlük koşuşturma ile vakitin nasıl geçtiğini anlamıyorken  hergünü "Sevgililer Günü"tadında yaşayabilen var ise ne mutlu onlara...

Biz onlardan değiliz açıkçası...

Dolayısıyla  14 Şubatı yaşamak,kutlamak gayet anlamlı geliyor bana..

Güzellik detaylarda gizli ise;bugünü de detaylara önem vererek,özel bir şekilde kutlayarak geçirdiğimizde yaşam daha güzel bence...

Fırsatı var iken hergün kutlanmalı,mümkünse hepsi özel olmalı!

Dün iş çıkışı kocişe sevgililer günü sürprizi yapmak için çok geç kaldığımı düşünürken ,aklıma kendi hediyemi yapmak geldi..

Hemen markete daldım,süsleme için bol miktarda Eti Puf aldım :) Kalpli peçeteleri gördüm, sepete attım...

Eve geldim,prensesimle birlikte Eti Puf'ları tek tek ambalajından çıkardık,kalp şeklindeki kalıba yerleştirdik;


Nasıl birşey olduğunu merak ederseniz,buyrun;

Bence gayet hoş oldu,Bonnyfood hediyelerine kendiniz hazırlayabileceğiniz bir alternatif :)Eti Puf'ları pembe bulabilseydim daha hoş olacaktı ancak beyaz olanlarla yetinmek durumunda kaldım..

Sofra için kırmızı saten örtüden başka bir alternatif olamaz tabi ki :)

Kırmızı örtü üzerine gerçekleştirdim sofra dekorasyonumu ...

Fotoğraflara buyrun ;

Bu kalpli pasta ise aslında kare şeklinde satılan Eti Browni :)

Annem için hazırladığım Sevgililer Günü Hediyesiydi  kendisi...

Bir de bütün olarak bakalım ;

Daha önceki sevgililer günü sofrası için tık tık ..

Sevgililer  Günü'nü biz böyle geçirdik..Umarım sizin sevgililer gününüzde en az bizimki kadar güzel ve özel geçmiştir...

SEVGİLERİMLE

Kız bebekten İdrar almak Zorunda Kalmak :(

     Geçen hafta benim minik prensesim hastalandı..Doktor kan ve idrar tahlili istedi..İkisininde bu kadar zor olabileceği aklıma gelmemişti :(

Yaklaşık 8 aydır ne güzel rutin kontrollerimize gidiyorduk,bu sefer "hastalık"için gitmek çok üzdü beni,umarım ilk ve son olur..Ateşi yükseliyordu ara ara,çok korkuttu Bernis Hanım..

Öyle ki idrarını alamadık ve ben artık iyileştiği için denemeyi bıraktım..İçim hiç rahat değil ancak iyileştikten sonra da bir anlamı kalmayacağını düşünüyorum..

Internetten biraz araştırma yaptım;gördüm ki bir çok insan benim gibi zorlanıp,vazgeçmiş....

Umarım en kısa zamanda bu konuya kolaylık getirecek bir çözüm bulunur..Örneğin idrar bezdeyken tahlil yapabilseler mesela..


İlk hastalığını çok şükür şuruplarla atlattık prensesim ,Allah tüm çocuklarla birlikte seni de korusun..Hep sağlıklı hep mutlu ol!

2013'e girerken...

                             Gecikmiş postlardan bir tanesi ile daha karşınızdayım...

                                           Biz 2013'e böyle girdik;

                Sevgili prensesimiz henüz çok küçük olduğundan dışarı çıkmadık...


                                              Evimizin her yerini süsledik...



                                                    Hatta biraz abarttık...

Sonra;

Prensesimizi süsledik;

2013'un arzu ettiğiniz tüm güzellikleri yaşamınıza getirmesi dileğimle...

Sevgiler...

Peynir Kabından ambalaj :)

Aniden misafirlige davet edilen Margu'nun ilk kez gidecegi bu eve hediye almak icin vakti & imkanı yoktur,aklina krokan yapmak gelir..

Klasik bir sekilde tabakta goturmek istemez,evde herhangi bir kutu/ambalajda bulamaz..Gozune yogurt kabi ilisir,kabi hediye paketiyle kaplayip kendi capinda bir ambalajla sunar:)

Bir Prenses Doğdu...

Yaklaşık 8 ay önce yazmam gereken bu yazıyı,gecikmeli ode olsa yazmak istedim...


Geçen sene buzamanlarda minik prensesime kavuşma heyecanıyla doluydu kalbim.. 02/07/2012 tarihi hiç gelmeyecek gibiydi..

Giderek büyüyen karnıma rağmen,"bir bebeğe sahip olacağım"düşüncesi bir türlü gerçek olacak gibi gelmiyordu bana..

02/07/2012 tarihinin ayrı bir önemi sevgili eşimin de doğum günün olması.. Baba kız aynı tarihi paylaşıyorlar...2 adet yengeç ile beraber yaşamaktayım anlayacağınız :)

Sezeryan olacağım için herşey önceden planlıydı ancak 2 temmuzu nasıl bekledim ,bir de bana sorun..Benim minik cimcimem çok hareketli olduğundan son 2 hafta neredeyse hergün doğuyor sandım.. 2 temmuzu beklemesi için okadar çok dua ettim ki..Çok şükür bekledi prensesim..

Doğumumuzun bir gün öncesinde Prenses Hanımın "Hoşgeldin Kurabiyelerini" hazırladık..Ben,eşim,sevgili kuzenim,anneanne ,babaanne..Herkesin eli bi şekilde değdi.. Kurabiyeler pişirildi,şeker hamuru ile süslendi,hepsinin üzerine "Hoşgeldin Bernis Ada" yazıldı.Paketlendi,kurdela bağlandı ve sunum için sepete yerleştirildi.. Ne yazık ki elimde sadece 1 adet fotoğraf var...

Hazırlıklarımız sadece bununla sınırlı değil tabi ki:) Daha önceden hastane ziyaretine gelecekler için yaptırdığım puset şeklinde şekerler de  canım annemin kendi elleriyle hazırladığı sepette sunum için yerlerini aldılar..

Bunlar da lohusa şerbeti için kadehlerimiz,süsleri yine anneciğime ait;

Bu güzel bez pasta ise benim çok sevdiğim arkadaşlarım Şükran ve Ay Kızım Gün Kızım bloğunun sahibesi Dilek tarafından yapıldı ,

Bu güzel kurabiyeler de onların eseri;

Ellerinize sağlık kızlar,tekrar çook teşekkürler,hediyeleriniz beni çok mutlu etti ve çook duygulandırdı.


Birde hepsine toplu bir bakış atalım ;

Unutmadan çiçeğimiz de dayımızdan ...


Odamızın süslemesi de çok güzeldi ancak bakıyorum da hiç fotoğrafı yok  :(

"Doğum" başlı başına  hayatımızın unutulmaz anılarından ..

Ancak  bu gibi olaylar ne kadar özel ve güzel olsalar da  insanın sevdikleriyle,dost ,arkadaş ve akrabalarıyla paylaşımı ne kadar  çok olursa  ,okadar ayrı güzellikte geçiyor..

Bir de böyle detaylarla daha da "unutulmaz" ve "anlamlı" oluyor..

Dilerim herkesin doğum hatıraları en az benimkiler kadar unutulmaz güzelliktedir....

Uzun Bir Aradan Sonra...

Çoook uzun zaman sonra Merhaba!

 En son yazımı 24 haziran 2012 'de yazmışım..

Ogünden bu yana ne kadar çok şey değişti hayatımda...

Çok beklediğim prensesim doğdu,başbaşa geçirdiğimiz 6 güzel aydan sonra işe başladım...Kızım şimdi 8 aylık...

Bir çok kez bloğumu kapamayı düşündüm,nedense elim bir türlü gitmedi yazı yazmaya...Kendimi tamamiyle kızıma adadım...

Okul devam ediyor...İş-okul temposu içinde eve gelir gelmez kızıma ayırıyorum tüm vaktimi..

Geçen ay hiç ama hiç beklemediğim bir sürpriz daha girdi hayatıma..:)

Geçtiğimiz hafta babaanneciğimi kaybettim,canım benim,nur içinde yat...

Dün doğum günümdü.. 20'li yaşlarıma "elveda" diyerek 30'lu yaşlara "merhaba" dedim...

Merhaba yeni yaşım,Merhaba sevgili bloğum,Merhaba herkese!